ما معمولا نمایش‌نامه‌نویس‌هایی را در تئاتر آمریکای شمالی می‌بینیم‌، که جوایز واقعا برجسته‌ای را برنده شده باشند و نمایش‌های آن‌ها به زبان فارسی هم ترجمه شده باشد؛ اما به این مساله کم توجه باقی مانده‌ایم، که چهارچوبی که چنین نمایش‌نامه‌نویس‌هایی را پرورش و عرضه می‌کند، خود چه‌قدر می‌تواند ارزش‌مند باشد.
چهارچوبی که از نویسنده‌هایی معمولی‌تر شکل گرفته، که هر‌کدام به تنهایی عمری برای نمایش گذاشته‌اند و هر‌کدام چهره‌ای ارزش‌مند در صحنه‌های تئاتر محسوب می‌شوند. خانوم نِیپ‌رایت، از این دسته نویسنده‌هاست، ما او را چندان نمی‌شناسیم، اما بعد از عمری تلاش در زمینه‌ی نمایش، یک چهره‌ی برجسته در آمریکای شمالی محسوب می‌شود و با ‌نوشتن برای تئاتر‌، خواننده‌ی خود در هر جایی از جهان را به نوشتن برای صحنه‌های تئاتر ترغیب می‌سازد.
نویسنده در ‌نوشتن برای تئاتر‌ از زندگی خودش شروع می‌کند. از دوران کودکی سخن می‌گوید، که چه‌گونه به وادی ادبیات راه یافته است و چه امکانات و استادهایی جلوی راه او قرار گرفته است. به ما می‌گوید چه‌گونه به دنیای نمایش راه باز کرده و چه سختی‌هایی را تحمل کرده، تا هم نمایش‌هایش را به روی صحنه ببرد و هم این‌که بتواند جای خود را به عنوان استاد تدریس نمایش در موسسه‌ها و دانشگاه‌های آمریکای شمالی تثبیت بکند. سرانجام کتاب شروع می‌شود و گام‌به‌گام، به صورت یک خود‌آموز مفصل، به خواننده نوشتن در دنیای تئاتر امروز را درس می‌دهد.
ساختار خودآموزی کتاب، از اثر یک متن بلند کسل‌کننده نساخته است، بل‌که با زبانی شیوا و روان، دانش‌جوی خود را پای درس کلاس نگه می‌دارد و او را با ذهنی پر از تخیل و آرامش به میان صفحه‌های کاغذ یا روبه‌روی صفحه‌ی مانیتور باز می‌گرداند، تا نوشتن را شروع بکند.
فصل‌های کتاب عبارت می‌شوند از: دوازده عادت یک نمایش‌نامه‌نویس موفق، اتاقی برای نویسنده، پنجاه پرسش هنگام نوشتن یک نمایشنامه، شخصیت، دیالوگ: شخصیت‌ها سخن می‌گویند، مکان نمایشنامه، پایان‌بندی، بازنویسی، دفترچه‌ی یادداشت نویسنده، اودیسه‌ی یک نمایش‌نامه: از پکن تا خانه، اقتباس، باید‌ها و نباید‌های نمایش‌نامه‌نویسی، منتقدان، تربیت یک نمایشنامه‌نویس، آن‌چه از دیگران آموختم، نمایشنامه‌نویس بودن.