احساس روند پیش‌رفت و پختگی کار یک هنرمند، برای طرفداران او به اندازه‌ی شنیدن جمله‌ی: ‌«‌زندگی ادامه دارد» ‌بعد از یک دروه‌ی غم‌بار، لذت‌بخش است و لذتش دو چندان می‌شود وقتی اثر تازه‌ی هنرمند مورد علاقه‌ات اساسا درباره‌ی سرخوشی ناشناخته‌ی ناشی از همین جمله باشد. آلبوم تازه‌ی گروه پاپ/ راک لندنی Noah and the whale با نام شاعرانه‌ی آخرین شب روی زمین که در تاریخ پانزدهم مارچ امسال منتشر شده را می‌توان مصداقی برای جملات بالا دانست.
در این مجموعه‌ی 32 دقیقه‌ای، تغییرات مثبت بسیاری در روند کاری گروه دیده می‌شود که شاید مهم‌ترین آن‌ها نگاه خوش‌بینانه و امیدوارانه‌‌ی ترانه‌ها و استفاده‌ی به‌جا و درست از موسیقی الکترونیک و سینتی‌سایزر در اجرای قطعات است. چارلی فینک مرد اصلی و به نوعی مغز متفکر گروه اعتقاد دارد که عناصر سینمایی قدرت‌مندی در این آلبوم وجود دارند که از تجربه‌ی ساخت اولین فیلم کوتاه او که هم‌راه با آلبوم پیشین به بازار عرضه شد، می‌آیند. او هم‌چنین در مصاحبه‌ای بیان کرده است که در نوشتن ترانه‌های این آلبوم، بسیار تحت تأثیر اشعار فرانک اوهارا بوده است. عنوان آلبوم هم که به مجموعه‌شعری از چارلز بوکوفسکی با همین نام اشاره دارد و این ابراز ارادت به بوکوفسکی و آثارش را در جاهای دیگری از این آلبوم هم می‌توان یافت.
همان‌طور که گفته شد، این خوش‌بینانه‌ترین کار Noah & the whale است که با مضامینی هم‌چون تغییر، آغاز دوباره، سرخوشی ناشناخته و حس آزادی برآمده از رهایی از گذشته‌ی تلخ، احساسات خوبی را در مخاطب برمی‌انگیزاند. پی‌رنگ اصلی دو آلبوم اول آن‌ها اغلب از عشق و رنج عاشق ماندن می‌آمد و اتمسفر کلی ترانه‌ها هم غمگین بود و دل‌گیر؛ اما آن‌ها در مجموعه‌ی آخرین شب روی زمین با تغییر لحنی اساسی، پرچم امید و ‌زندگی ادامه دارد‌ را بالا برده‌اند و با دنس‌بیت‌های هوش‌مندانه، سینتی‌سایزر و ترجیع‌بندهای به یادماندنی، به ترانه‌های‌شان نور تابانده‌اند.
این آلبوم شاید بیش‌تر با اولین تک‌آهنگ منتشر‌شده‌اش، یعنی قطعه‌ی لذت‌بخش و دل‌نشین زندگی ادامه دارد شناخته شده باشد، ولی این تنها ترانه‌ی عالی آن نیست و نکات دوست‌داشتنی زیادی برای علاقه‌مندان به این سبک در این مجموعه می‌توان یافت. در واقع بهتر است بگوییم که ترکیب خوش‌بینی عریان، ملودی‌های شیرین و گیرا، ساختار موسیقی پاپ/ راک، اشعار ملموس و استفاده‌ی درست و به جا از ابزارهای موسیقی الکترونیک در این آلبوم، آن را به یکی از لذیذترین محصولات بی‌ادعای دنیای موسیقی در سال 2011 بدل کرده است.