آقای باجول‌زاده جلسه‌ی جدید جنبش را با خبری از کتاب‌های مفید آغاز کرد. اینکه اساسا کتاب چیز مفیدی‌ست یا نه؟ و اینکه اگر کتاب‌های مفید نباشند چه اتفاقی می‌افتد و...‌
-باجول‌ زاده داستان این کتاب‌های مفید چیه؟
آقای باجول‌زاده: آقا ارشاد از این به بعد هر هفته می‌خواد 10 تا از کتاب‌های مفید را معرفی بکنه.
استاد بکتاش: کتاب‌های بهمن مفید؟ مگه اونم کتاب می‌نوشته؟
-منظور کتاب‌های با فایده است بکتاش جان.
بکتاش: مگه کتاب هم مفید می‌شه آقا؟
-این چه حرفیه؟ من می‌خوام بگم مگه کتاب غیر مفید هم داریم؟
آقای قهرمان‌پرور: بله آقا. وقتی ارشاد به من تذکر داد من متوجه‌ی این قضیه شدم.
بکتاش: گشتِ ارشاد؟ چند دفعه بهت گفتم مواظب پوشش‌ات باش...
قهرمان پرور: هِ هِ هِ... بکتاشِ نمک پاش. عرض می‌کردم که سرِ کتاب من بعد از تذکرات گفتند که این کتاب کلا کتاب مفیدی نیست.
بکتاش: تو کلا نویسنده‌ی مفیدی نیستی، نویسنده‌ای که یه کتاب هم، تا حالا از چاپ نشده آدم مفیدی هم نیست.
قهرمان‌پرور: بکتاش نمک نپاش.
-راست میگه دیگه قهرمان جان. خب تو هم باید گاهی مواقع کوتاه می‌اومدی دیگه‌، تا یه کتاب حداقل تو ایران ‌ازت چاپ می‌شد. الان هم زندون نبودی.
باجول‌زاده: آقا من یادمه که بنده خدا کوتاه هم اومد. یعنی این‌قدر کوتاه اومد که رمانش شد داستان کوتاه!
-یعنی چاپ شد بالاخره؟!
قهرمان‌پرور: نه دیگه بعد از اون هم باز تذکر دادند و ما کوتاه اومدیم تا داستان شد به اندازه یه نیم‌صفحه‌ی a4 ... ناشر هم گفت اینو با اس‌ام‌اس بفرستی برای مخاطبینت سنگین‌تری.
-فرستادی؟
قهرمان‌پرور: آره دیگه . اتفاقا بازخوردش هم خیلی خوب بود. یعنی ظرف مدت کوتاهی جای خودشو تو دل مخاطبین پیدا کرد. البته مردم عموما می‌خندیدند، انگار من جُک نوشته بودم،اما برای من اثر‌گذاری روی مخاطب خیلی مهم بود.
-پس مفید بود؟
قهرمان‌پرور: بله دیگه الان هم به خاطر مفید بودن همون، در خدمت شما تلمّذ می‌کنم.