هزارکتاب- نازنین متیننیا: در شهر خبرهایی شنیده میشود از ممنوعیتهای تازه در بازار نشر. خبرهایی در مورد رمانهای حسین سناپور و عباس معروفی كه انتشار رمانهایشان در آخرین ماه سال 88 خوشحالمان كرد و با شنیدن این خبرها در اولین روزهای سال 1389 در مورد كتابهایشان، جاخوردیم خبرهایی كه از عدم اعلام وصول كتاب شمایل تاریك كاخها میگویند و توقف فروش رمان ذوبشده.
این خبرها میگویند كتاب شمایل تاریك كاخهای حسین سناپور، همچنان بعد از گرفتن مجوز منتظر اعلام وصول و پخش آن در كتابفروشیهاست. البته در كنار این خبر، خبر عدم تجدید چاپ ویران میآیی و توقف تجدید چاپ كتاب نیمهی غائب كه از سال گذشته مشغول بررسی برای مجوز در وزارت ارشاد است، هم شنیده میشود. در مورد كتاب ذوب شدهی عباس معروفی هم كه بعد از بیستوشش سال منتشر شده بود، دو خبر متفاوت وجود دارد؛ خبر اول، از جمعآوری این كتاب از كتابفروشیهای معتبر میگوید و دومین خبر با رد خبر اول از ممنوعیت انتشار این كتاب بعد از اتمام چاپ اول آن میگوید. برای پیگیری این شایعات و شنیدهها با ناشران كتابها تماس گرفتیم، تلخی و سردی این خبرها با صحبت با ناشران و ترجیح آنها به رسانهای نشدن این خبرها و عدم انتشار آنها رسید؛ صحبتهایی كه تلختر از اصل خبرها بود و از اتفاقاتی میگفت كه انگار دیگر در بازار نشر ما طبیعی شده. بعد از این گفتوگوها، ما ماندیم و رسالت حرفهای كه میان انتشار اخبار و وضعیت سخت این ناشران درگیر است؛ ناشرانی كه روزهای متوالی برای انتشار یك كتاب سرگردان میشوند و بعد از گرفتن مجوز و صرف هزینهی چاپخانه به بنبستی مثل اعلام وصول و جمعآوری كتاب از كتابفروشیها میرسند؛ اتفاقی كه هم به ناشر خصوصی بدون پشتوانه ضربه میزند و هم به مخاطب علاقهمند به خواندن آثار نویسندگان معاصر. ماجرای خبرهایی از این دست هم، اتفاقی تازه نیست، این ماجرا درگیری قدیمی است كه ناشران ایرانی با مدیران فرهنگی دارند؛ مدیرانی كه معتقدند در تمام مراحل نشر یك كتاب، هر زمان كه متوجه اشتباهی از نظر مدیریتی بشوند، از چاپ یا فروش كتاب جلوگیری میكنند و دیگر مهم نیست ناشر چه اندازه برای این اتفاق هزینه پرداخت كند یا مخاطب از شنیدن خبر توقف انتشار كتابی كه مجوز وزارت ارشاد را دارد یا كتابی كه با مجوز وزارت ارشاد بارها تجدید چاپ شده است، متعجب و سرخورده شود. بله، در شهر خبرهایی شنیده میشود كه پیگیری آنها حتی برای روزنامهنگاران هم چندان راحت نیست و فقط باید به روایت و نقل آنها رضایت داد.
منبع: فرهیختگان


