علی باباچاهی
ابتدا میخواستم دربارهی کتاب دیگری بگویم اما بعد ترجیح دادم دربارهی کتاب آخر خودم و معرفی آن تحت عنوان یک مجموعه شعر، بنویسم؛ این مجموعه سی و پنج قطعه شعر و دو مصاحبه را در برمیگیرد. این دو مصاحبه دیدگاه مؤلف را درخصوص چند و چون شعر امروز ایران تعیین میکند. شعرهای این کتاب زیرعنوان شعر متفاوت یا شعر در وضعیت دیگر قرار میگیرد. این شعرها در مقایسه با شعر مدرن امروز، شعرهای بهتری نیستند، اما شعرهای دیگریاند. این شعرها ظاهراً به اقلیتهای شعری تعلق دارند، اما خواستار آنند که در حوزهی اشتیاق اکثریت نیز نفوذ کنند. شعرهای این مجموعه را نمیتوان از لحاظ وزن و موسیقی زیر عنوان شعر سپید قرار داد و در حیطهی شعر آزاد یا نیمایی نیز نمیگنجند. در زمینهی اوزان مرکب و پیوندی میتوان به سراغ شعرهای این مجموعه رفت. این شعرها با تشکل اورگانیک که در حوزهی مدرن شعر فارسی از سابقهای نسبتاً طولانی برخورد است، نه گسستهی گسسته است و نه پیوستهی پیوسته. شاید «افشانشی» عنوان مناسبی برای آنها باشد. منظور از افشانشی این است که این شعرها گرچه گسستهنمایی میکنند و مصرعها و بندهای شعر در ارتباط مستقیم با هم نیستند، اما پیوندی پنهانی در پراکندگی صوری اندام شعر احساس میشود. ایجاد رابطهای بینامتنی نیز یکی از خصوصیتهای این مجموعه است. با این توضیح که عناصر زمان و زبان موجود، با زمانهای گذشته و زبان شعر و نثر کلاسیک فارسی، ضربالمثلها، اعتقادات مردم و کلامات قصار و غیرقصار در رابطهاند و احساس خویشاوندی میکنند. بدین معنا که با سنتهای ادبیاجتماعی قطع ارتباط نمیکنند، در نتیجه مسیری غیرنخبهگرایانه را دنبال میکنند. و حرف آخر اینکه طنز در کنار تناقض و نوعی تراژدی و بعداً گروتسک، از ویژگیهای این مجموعه است.
این کتاب، ارادتمند کتابهای شعر معاصر و مؤلف آن مخلص تمام شاعران معاصر ایران است. اسم این کتاب فقط از پریان دریایی زخم زبان نمیخورد، مؤلف آن علی باباچاهی و ناشر، انتشارات نوید شیراز است.
 |
 |
 |
 |
