داستان پیرمردِ ماهی‌گیرِ تنهایی ‌که در قایقی در گلف‌استریم ماهی می‌گرفت و حالا هشتاد و چهار روز بود که هیچ ماهی‌ای نگرفته بود و هنوز نا‌امید نشده بود و یک‌روز به دریا زد و بزرگ‌ترین ماهی را شکار کرد اما... برای همه‌‌ی ما قصه‌ی آشنایی‌ست.
از آن قصه‌هایی که هربار از نو بخوانیمش سیر نمی‌شویم و هم‌چنان تروتازه‌ست، مثل دفعه‌ی اولی که سراغش رفته‌ایم.
پیرمرد و دریا واپسین اثر مهم همینگوی (که قسمتی از سه‌گانه‌ی ناتمام او به‌شمار می‌رود) در سال ۱۹۵۱ در کوبا نوشته شد و در ۱۹۵۲ به چاپ رسید. این داستان فوق‌العاده که شرح تلاش‌های یک ماهی‌گیر پیر کوبایی‌ست که در دل دریاهای دور برای به‌دام انداختن یک نیزه‌ماهی بسیار بزرگ با آن وارد مبارزه‌ی مرگ و زندگی می‌شود، توانست نویسنده‌اش را در سال ۱۹۵۴ برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات کند.
پیرمرد و دریا را با ترجمه‌ی فوق‌العاده‌ی مترجم و نویسنده‌ی توانا، نجف دریابندری به‌خاطر داریم اما به‌تازگی نشر افق نیز با ترجمه‌ی نازی‌عظیما، این اثر جاودان نویسنده‌ی بزرگ آمریکایی را منتشر کرده است.